سازه های فولادی به منظور تحمل بار های زیاد و فراهم کردن صلبیت کامل مورد استفاده قرار می گیرند . امکان اجرای سازه های فولادی با سیستم های سازه ای مختلف وجود دارد با این حال سیستم تیر وستون یا سیستم قابی (اسکلت فولادی) متداول ترین سیستم مورد استفاده برای طراحی و اجرای سازه های فولادی محسوب می شود . اغلب سازه های فولادی از اتصال تیر و ستون تشکیل می شوند . به ترکیب تیر و ستون فولادی قاب یا اسکلت فولادی گفته می شود . اتصال این 2 جز اصلی توسط اتصالات مخصوص سازه های فولادی نظیر پیچ ، جوش ، پرچ انجام می گیرد . بخش قابل توجهی از عملکرد سازه های فولادی به نوع اتصال ، نحوه اتصال ، کیفیت اتصال بستگی دارد . طراحی سازه های فولادی با توجه به نوع بار های وارد بر تیر و ستون و اتصالات صورت می گیرد . اعضای سازه های فولادی بر اساس بار و نیرو های وارد بر آنها به انواع مختلفی دسته بندی می شوند که عبارتند از اعضای کششی ، فشاری ، خمشی ، ترکیبی می باشند که بار های وارد بر این اعضا متفاوت است . در کل طراحی سازه های فولادی اقداماتی هستند که به منظور محاسبه بار های مورد انتظار و تعیین ابعاد مناسب اعضای مختلف سازه برای تحمل این بار ها صورت می گیرند گفته می شود .
