یکی از پرکاربردترین ابزار اتصال در سازه های فولادی پیچ می باشد . برای اتصال قسمت های مختلف از پیچ به همراه مهره استفاده می شود . در اتصال سازه های فولادی متداول ترین انواع پیچ ، پیچ های با مقاومت بالا و پیچ های معمولی می باشند به عنوان مثال پیچ مدل A307 از این نوع می باشد .
پیچ کاری به فرآیندی گفته می شود که با استفاده از پیچ و مهره عضو های سازه به یکدیگر متصل می شوند . فرآیند پیچ کاری در مقایسه با پرچ کاری بسیار ساده تر می باشد و برای اجرای آن نیاز به نیروی متخصص و حرفه ای ندارد . اتصالات پیچی انعطاف پذیری خوبی دارند بنابراین هنگام عملیات تعمیر و نگهداری باز کردن و جایگزین کردن پیچ هایی که قبلا نصب شده کار دشواری نمی باشد . استفاده از این نوع اتصالات برای اجزای تحت کشش و برش ترکیب مناسبی می باشد .
استفاده از اتصالات پیچی در سازه های فولادی نکات مثبتی دارد که شامل :
_ استفاده از پیچ و مهره سرعت ساخت سازه را افزایش می دهد و نصب اتصالات با سرعت بالا انجام می شود
_ استفاده از پیچ نیاز مبرم به نیروی کار حرفه ای و ماهر ندارد
_ در فرآیند پیچ کاری استفاده از نیروی انسانی کاهش می یابد
_ در حین انجام پیچ کاری صدا های بلند و آزار دهنده وجود ندارد
همانطور که در رابطه با مزایا و نقاط قوت اتصالات پیچی گفتیم این نوع اتصالات سازه های فولادی معایبی نیز دارند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت :
_ استفاده از اتصالات پیچی سبب می شود که در هنگام اعمال بار های لرزشی یا ضربه ای اتصالات پیچی شل می شوند
_ هنگام اعمال بار های زیاد احتمال شکست اتصالات وجود دارد
_ با خوردگی یا زنگ زدن پیچ و مهره امکان شکست اتصالات وجود دارد
_ در هنگام استفاده از اتصالات پیچی نیاز به یک سرس مصالح است که این مصالح هزینه های بالایی را به همراه دارند
